মোৰ জীৱনৰ শেষ কবিতাটো

বহু চেষ্টা কৰিও বুজাব নোৱাৰিলো

মোৰ প্ৰেমত ঠগ, প্ৰৱঞ্চনা নাই

আছে মোৰ সত্বাৰ এটি সোণালী শব্দ – বিশ্বাস ।

সত্যৰ আৰাধনা কৰি

শব্দৰে জীৱনক সন্ধান কৰো ।

জীৱনৰ দীঘলীয়া পথত

ভুলবোৰ ক’ত কৰিলো

বাৰে বাৰে পিছলৈ উভতি চাও

এৰি অহা দিনবোৰ

সিদিনাৰ বৰ্তমান, আজিৰ অতীত

তাৰ মাজতেই মোৰ ভুলবোৰ ।

মোৰ বিশ্বাস

ঈশ্বৰ নাই

নাই বাবেই তুমি মোক

ঠগ, প্ৰৱঞ্চক

প্ৰেমৰ নামত বিশ্বাসঘাটক বুলি ভাবা ।

কেইদিনমান আগতে মই

তোমাক আৱিষ্কাৰ কৰিছিলো

মোৰ প্ৰেম আৰু জীৱন বুলি

আৰু

আজি চোৱা,

কি নিষ্ঠুৰ ভাবে ওলমি আছে

আমাৰ মাজত বিশ্বাস-অবিশ্বাস ।।

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s