বিয়া গীত

প্ৰাচিন কালৰে পৰা দৰং তথা মঙ্গলদৈ অঞ্চল কলা-কৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত চহকী ।দৰঙী কলা-কৃষ্টিৰ আপুৰুগীয়া সম্পদ বিয়াগীত মঙ্গলদৈৰ স্থানীয় থলুৱা ভাষা আৰু সুৰেৰে গোৱা হয় । এই বিয়া গীত সমূহক দুই শ্ৰেণীত ভগাব পৰা যায় । প্ৰথম শ্ৰেণীত বিবাহৰ বৈদিক ক্ৰিয়া কাণ্ডৰ লগত সঙ্গতি ৰাখি দৰা-কইনাৰ মধুৰ মিলন কামনা কৰি গোৱা বিয়াগীত । দ্বিতীয় শ্ৰেণীক নিন্দাগীত বোলা হয় ।

সাধাৰণতে বিয়াগীত বিয়া শুভৰাম্ভনী হোৱাৰ আগদিনাৰ অনুষ্ঠিত তেলভাৰ আৰু বিয়াৰ সমাপ্তিলৈকে এই গীত গোৱা হয় । তেলৰ ভাৰৰ নীতি-নিয়ম আৰু দৰা পক্ষই কইনাৰ ঘৰলৈ অনা তামোলৰ ঠোক বা আন সকলো বস্তৰে এটা মাপ কাঠি নিৰুপন কৰি এনেদৰে বিয়াগীত গায় ।

(১)

আগৰখন ভাৰতে কি কি আনছা (আনিছা)

ৰভাৰে তলতে থ’উ

পাচৰখন ভাৰতে কি কি আনছা

সমাজৰ আগত ক’উ ।

(২)

পানো আনছা মেকুৰী কেনীয়া

তামোল বা আনছা কি ?

ৰভাৰো তল সোমালি ঝগৰো লগালি

সেৱা লৌ বঁটাখন দি ।।

দৰা কইনাক গা-ধুউৱাবলৈ অনুষ্ঠিত নাৰী সমাজৰ পানী তোলা অনুষ্ঠান অতিকে আমোদজনক । ঘাটত পানী তোলাৰ প্ৰস্ততিৰ পৰা ঘৰৰ ভিতৰত থোৱালৈকে বিয়াগীত গোৱা হয় এই অনিষ্ঠানটিত ।

দিহা :     বৰঘৰৰে দুৱাৰ মেলি

উলিয়াইও কলচি এ

পদ :     কলতে দিলে আনি

সেন্দুৰৰ ফোঁটা

চোতালতে ঘন্টা ঘছা

ওপৰতে ৰভা ।

বিয়াৰে উৰুলি দিয়া

কন্যাগণক মাতি

ভাল ভাল বাছি লোৱা

পাঁচজনী আয়তী ।

দিহা :     পাঁচটি হাড়িয়ে পাচ বৰণীয়া

কোন কুমাৰৰ হাড়িয়ে

পদ :      জাতুৱা কুমাৰে হাড়ি গঢ়াই দিছি

ভৈৰা কুৰৰে মাটিয়ে । ইত্যাদি

পানীতোলা গীত—

গোহাইথেৰ পুখুৰীত কেউফালে চেচুৰি

চকোৱাই পানী মল খাই তুলি ও

গোহাইথেৰ পুখুৰীত মই পানীত নামিলো

ঢৌ মাৰি খেদলো পুণি এ

দিহা :     ইঘাটে দুৱৰি সিঘাটে দুৱৰি

হৰিও কোন ঘাটে তুলিম পানী হে ৰাম

যি ঘাটে আছে আজলী যশোদা

হৰি ও সেইঘাটে তুলিমে পানী এ ৰাম ।

পদ :      পাচখনি তামোলে পাচফালে পেলালো

হৰি এ কটাৰী কাটিলো পানী

দৰাৰ মাককে পেলাও দলিমাৰি

হৰি এ লৈ যাওক ঘৈড়ালে টানি ।

………………………………

জল লৈ যশোদা পিচফালে নাচাবি হৰি এ

সাগৰো আহিব লৰি এ জয় হৰি এ । ইত্যাদি ।

আখেই তোলা বিয়াগীত—

আখেই তোলা আখেই তোলা

চেনেহৰে ভাই

আজিৰ পে তোমাৰ বাইদেউৰ

গোত্ৰ চিঙি যায় ।

হলিৰামে আখেই তোলেই

শ্ৰীৰামৰ বিয়া

মুঠি মুঠি কৰি শ্ৰী

অগনিতে দিয়া ।

অগনিতে আখেই

দিয়া মুঠিধৰি

আজিৰ পেৰে(পৰা) বায়েৰ যাবো

গৃহ তিয়াগ কৰি ।

………………

নিন্দগীত ঠাট্টা-মস্কৰা আৰু কটুক্তিযুক্ত হলেও বেচ ৰসাল আৰু আমোদৰ খোৰাক । প্ৰথমে দৰাক জোকাই আৰম্ভ কৰে-

অ’ ৰঘুপতি

নিন্দাপদ গাবলৈ

দিয়া অনুমতি

…………….

সৰু সৰু ঘুটুলুকাই

বৰগুটি খায়,

চিকণ কইনা বিচাৰোন্তে

ৰামৰ বয়স যায় ।

কইনাঘৰীয়া নামতীয়ে গায়—

আদা খালো তিনি চকল

জৰাৰ খালো জিম

আমাৰ লগত জিনবে নল্লি

বোন্দা থেকচা দিম ।

পানী তুলি আহোতে দৰা-কইনাৰ মাকলৈ নিন্দা-

দ পথাৰৰ হোলা হৰি হৰি

দ পথাৰৰ হোলা

দৰাৰ(কইনাৰ) মাকটো লগত আহিছি

আগদাঁত দুই পাৰি সোলা এ ।

দৰা-কইনাক গা-ধুউওৱাৰ পিচত ডাঙি নিবলৈ অহা জনক নিন্দা-

বাপুক(আয়েক) নিব আহি কাষতে বহিলা

কান্ধে নিবলে তুলি এ

তেওঁতে মূৰতে ঢেকুৰাই মূতিলে

বিন্নাৰে চুব বুলি এ ।

বৰপীৰাত বহি থকা দৰালৈ নিন্দা—

ন ঘৰৰ চিকি মিকি

পুৰাণ ঘৰৰ কামি

মুখৰ কাপোৰ গুছৌ দৰা

সদায় দেখো আমি ।

বামুণ-পুৰোহিতৰ নিন্দা—

বা ধান মকুৱা বামুণটো খকুৱা

ঐ ৰাম পিঠা খাও পিঠা খাও কৰেই হে

বামুণৰ বামুণী পিঠা সাজবে নৰেই

অ’ ৰাম বামুণটো খখতে মৰেই হে ।।

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s